| تبليغات | X |
|
||||||||||||||||
|
جرج ---------------------------------------- به جام و شیشه نمی آبجو ندارد جرج به دست وداخل کیفش پزو ندارد جرج همیشه مایل بر حوزة کلاسیک است به ذهن و دفترخود شعرنو ندارد جرج وفور رشته و انواع تیم ورزشی است علاقه و هنری جز به دو ندارد جرج زمانه داده بسا مشت و مال بسیارش دگـر توان شنا و جـودو ندارد جرج به آرزوی درو کشت می کـند دهقان به کشته نیز امـید درو ندارد جرج شده است خرمن مردم پر از گل گندم به کیل وکشته دوتادانه جو ندارد جرج به اعتدال شده دخل و خرج او تنظیم به غیر بانک به جایی گرو ندارد جرج سرش نمی شکندسنگ وخشتِ دیواری به کوچه ای که بیا و برو ندارد جرج کسیکه مالک باغ است و مِلک تاکستان بگوید ازچه یکی برگ مو ندارد جرج تمام قافیه ها رسمی اند در این شعر چنان که آب به گفتار اَو ندارد جرج ----------------
بمناسبت آزاد سازی خرمشهر ====================== شکر خـدا که دشمن بعثی زبون شده است با خواری خجالت از ایران برون شده است یاد حماسه ، هان نشود محو خاطــری! حالا که شهر خـّرم و عاری زخون شده است
من آرزو دارم ================================== کجاست شعر تری که من آرزو دارم که دارد آن شکری که من آرزو دارم کجاست میوه ی جالیز و نوبر فصلی بـهـار پـرثمری که من آرزو دارم امید روشنی ام هست و ترس تاریکی کی آید آن سحری که من آرزو دارم پر است از جریانهـای پر خطــر دریـا نباشدش گهـری که من آرزو دارم بخشکسالی هشتادوهفت جایی نیست طنین جوی وجری که من آرزو دارم اگرچه منظر زیبا و بوستان کم نیست کمست آن شجری که من آرزو دارم کسیکه خار بکارد به جای گل در باغ بسوزدش شرری که من آرزو دارم هنر وری که نپرورده است زیبایی ندارد آن هنری که من آرزو دارم همانکه محرم اسرار عالم غیب است کی آرد آن خبری که من آرزو دارم دو دیده و دل ما را یقین کند روشن ظـهور نـو سفری که من آرزو دارم ---------------------------
گذشته ================ بهاری شو ، ای جان ، زمستان گذشته گذشته ، چه سخت و چه آسان گذشته پیاپی بیاید بـهار و زمستان دیگر پیاپی هم اینها فـراوان گذشته اگر ، جان عزیزاست و ذی قیمت ، امّا بـرای هـدف آدم از جـان گذشته مگو آهِ مظلوم بی دود و سرد است بسا تـیر آهش ز کیهان گذشته گلی که به شا باش بـر سر بریـزند چه سخت از سر خـیر گلـدان گذشته ! -------------------------------------------------
امید امید ================= وجود ما پر است از فیض امـّید خدا این را به ما از لطف بخشید زمین دائم به گشت امید واراست به گردیدن بگیرد نور خورشید قمر دلبند و مشتاق زمین است ندارد کار با کیوان و ناهید عجب مهواره ای مـّلی در ایران بدست خبره ی فن خلق گردید محقّق شد یکی از آرزوهــا از این رو صانعش«امّـید» نامید چو شد پرتاب این مهواره دردم فضای آسـمان را در نوردیـد به هنگام رها گشتن ز موشک بسا از هیبتش افـلاک لـرزید کـران آسمان را خوب پیمود به سرعت درمدارخویش چرخید خبرها ز آن به عالم منتشر شد به شرق و غرب این اخبارپیچید دل ملت از این توفیق شد شاد دل بعضی از این پرتاب رنجید یکی خوشنود گشت ازسازوکارش یکی از رمـز و راز کار ترسید به هــرجا بود ایرانی شنیدم به خود از بابت « امید » بالید جهانش با تحیّر کـــرد باور نمودش مـردم بسیار تایید !
آب آب ======== بهـار و بوستان زندگی ، خرّم به آبست ... بدون آب ، هـرجا بود ، آبادی خرابست کویرخشک لَه لَه می زند از گرمی خورشید ... برای ابـر و باران سینه اش دائم کبابست
فـرار باید از آنجا ، که نیست جای قرار اگر قــرار نـــداری گذار پا به فرار شکارچی به کمین می رود نهان ازصید به حیله ، تا نگریزد غزال حین شکار مهار اسب و شتر دانی از چه می گیرند که تن به کار دهد ،کی دهدبدون مهار کنار خار گلست ایمن از تهاجم دست خطر به گل رسد آنجا که خار رفت کنار قــمار باز به امـیّد بـُـرد می بازد ! تــمـام زنـــدگی مـا نبود غــیر قمار قطار عمر روان بر مسیر یکطرفه است مهیب ودورودراز است خطِّ سیر قطار بهار سبز به دیوان شاعران کم نیست چقدرپنجره بازاست رو به سمت بهار!
ضمیرهای( من و تو ) کنار هم بگذار بـرای مصلحتی واو بینشان بردار اگر چه عدّه ای ایراد از تو می گیرند چقدر کار ولی از تو یاد می گیرند !
مناجاتی =============== به لطف خود خدا یا نائلم کن و گر نا قابلـم من ، قابلم کن گناه و جرم بی اندازه دارم به بخشش آنچه شایدشاملم کن همه سر تا به پا غرق نیازم به استغنا الــــها قائـلم کن نجات ازجهل وازگمراهی ام ده فزون از فضل حتّی حاصلم کن شکسته زورقی مانم به دریا روان سالم به سوی ساحلم کن بدون تکیه جسمی نیست برجا؟ بلندا دست قــدرت ، حایلم کن جهان ماپراست ازخوب و از بد خدا وندا به خوبی مایلم کن همیشه حق و باطل روشنم نیست محقِّق بین حق و باطلم کن رها از وصل و هجر این و آنم به خوبان دو عالم واصـلم کن به عقل خود همه دارند دعوی الـها ، گفت ( بیکی) عاقلم کن -------------------------
من استعداد طنز و فکاهی ندارم . همین طور علاقه چندان به سرودن این طور کارها ، این گفته ناقابل دارم که تقدیم میکنم . ماجراي چوپان دروغگو ======================= هزاران گلّه با چوپان خويش است فراوان گوسفند و گرگ و ميش است يکي چوپان خروس بي محل شد دروغي گفت و آن ضرب المثل شد دروغش چون که رسوا کرد آنجا به شهر آمد ، بريد او دل ز صحرا يکي پـرسيد از او نزديکِ بازار کِه اِي تو ؟ گفـت : دهقان فداکار ! --------------------------------
خود گویه =========================== گاهی به خود آهسته چنین میگویم بی خیر مباش ، شر نباشی ، بهتر امــیّدی اگـر نبود از بهبودی از اینهم اگـر بتر نباشی ، بهتر آنجا که خبردار شدن مصلحت است از جامـعه بی خبر نباشی ، بهتر مانند مسافــریم مـا در هر حال بی همدم و همسفر نباشی ، بهتر راه خــــــــطر آلـــــود نباید رفتن از حوزه ی عـدل در نباشی، بهتر هرکس که هلاک شد براهی، هشدار دنبالـه رو اش اگر نباشی ، بهتر آنجا که فلانست و فلانست و فلان ! از فایده بـهره ور نباشی ، بهتر هنگام وفور نعمت و میوة فصل حسرت به دل از ثمر نباشی بهتر یوســف بفروشند اگـر در بازار دلبسته به سیم و زر نباشی ، بهتر جایی که نکویی به نمک بودن هست ( بیکی) تو اگر شکر نباشی ، بهتر --------------------------------------------
از هر دری2 =========================== سفیرعشق چه خوبست خوشخبر باشد بـهار عمر پر از سبزه و ثمر باشد
قدس شریف دستت نمی رسید به باروت و بر تفنگ ! هی چکمه پوش معرکه را میزدی به سنگ روزی که دست غیب در آید به یاریت خالی مباد خان و خشاب تو از فشنگ !
بي خيال ========================= چون آب صاف وآينه پاک وزلال باش از گیر و دار و غصّة دل بي خيال باش مثل نشسته شبنم بالاي برگ و گل وابستة لطافت و حسن و جمال باش هان اي کوير تشنه باران رحمتي ! دلبند حوضخـــانة سمت شمال باش نايد دگرگذشته وآينده پيش روست با حال و فکر آمدن ماه و سال باش هرميوة زياده رس افتد ز شاخ خویش نه پخته تر ز پخته و نه کال کال باش
دعا ================================ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! جان و دل ، پاک و با صفا کردم ، رو به قبله تو را دعا کردم ، طلبِ خيرت از خدا کردم سايه ات مستدام ، مي خواهم!
به شما ======================== ما را کــم است تحـــفه اگـر قابل شما کم نیست اینکه هست دلی مایل شما دریا پـر از تلاطم موج است و هـول جان امن است و عیش اینهمه در ساحل شما ما بین ما کشیده شــــده سدِّ آهنی این مشکل من است ، نه این مشکل شما ما یک نظر بهشتِ خدا را ندیده ایم حـالا نصیب مـا شده در منزل شما شاید بهار و فصل خزان آشتی کنند روزی که روزگـار شود هـمدل شما محزون و شادمان بفراقیم و وصل دوست این حـال و روز ما نشود شامل شما گاهی گُـل نوشته بخوانند گِـل به سهو حتی گُـل است در نـظـر ما گِل شما (بیکی) فضای جلسه پر است از شمیم یار این هست رمــز جاذبه در محفل شما -------------------------------
تضاد =================== به سال گرمی تیراست و سردی بهمن تضاد خار و گلش هست دائماً گلشن اگرچه خار ز گل عمر بیشتر دارد تنفراست از او در نگاه مرد و زن به اعتدال بهاری زمین شود گلپوش زبان به وصف طبیعت بسا شود الکن نهال با همه ی کوچکی بزرگ شود به پایداری و رنجی که می نهد گردن مسیرها همه برخیر می رسد یا شر سوای راهِ خـدا هست راه اهریمن کسیکه دانه نیفشانده است موسم کشت امید نیست که بردارد از زمین خرمن همینکه باتو موافق به دوستان اگرت هست لذت دیدار فراست است که غافل نباشی ازدشمن به پله پله صعود و ترقی آسان است به یادگیری وآموزش است علم وفن کسیکه بخت نیاید به یاری اش(بیکی) به هاون است بسا کارش آب کوبیدن! -------------------------------
نوای خشکسالی یزد ۸۷ ============================== گـرفته ابـرپشته ای به روی کوهسار کو! برای کشت و باغ تشنه آب جویبار کو! به رود خانه ای کجا روانه است سیل مست به سنگ و سینة کــمر نفیرآبشار کو! بخیل آسمان شده است و نم ندارد ابرعشق نسیم و مــژدة بهار ، برای انتشار کو! همینکه ریشه خشک و برگ شاخه زرد میشود امید این که میوه ها شوند آبدار کو! پرنده کـوچ می کند به سرزمین دوردست تا ّملی که کـــــم شود تالّم فرار کو! مراتعی که عاری از گیاهِ سبز و بوته شد بــرای صید لاغـــرش مجوِّز شکار کو! به خار منحصر شده است بوستان و باغ گل نهیب باغــبان شده ، بهارکو ، بهار کو! نشسته ایم منتظر امــید ابـر رحمتیم بــرای تشنه مانده ها توان انتظار کو! گرفتم اینکه( بیکی) ، آب و سبزه است و گل صفا ی برگ سبز و گل ، بدون گلعذار کو!
هرکس که بلا به دور، بیمار شود تسلیم طبیب ها به ناچار شود از نسخه و بر دوا نمی پیچد سر محتاج به خـدمت پرستار شود
مـراد و نامـرادی باورم شد بریدم از تو دیدی بهترم شد حذر می باید از چشمت نمودن که برقش شعلة خشک و ترم شد
|
|
|||||||||||||||
|
Copyright © 2006 All Rights Reserved by beiky14.Blogfa.com Design by m-them | ||||||||||||||||
