========

بهـار و بوستان زندگی  ،  خرّم   به  آبست   ...  بدون  آب  ،  هـرجا    بود  ،  آبادی  خرابست

کویرخشک لَه لَه  می زند  از گرمی خورشید  ... برای ابـر  و  باران سینه اش  دائم  کبابست

قنات امروزه از چاه عمیق افسوس ها  دارد  ! ...  در انبار و به موزه منزوی دلـو و طنابست

پر ازآبند اقیانوس و دریاها ، به خشکی چه !  ... کمی از آبها  مطلوب شرب و صاف و نابست

گناهست،آب و نان را مفت و بیهوده هدردادن  ... به اندازه که مصرف شد یقین دارم ثوابست

به آب کوثر و  بر آبِ  زم زم ، دل ببند ای جان  ...  بسا آب حیات از این مقال و فصل و بابست

همه دانندقدرآب ونان را بیشک وشُکرش بجاآرند...چه حاجت این دورادیگربشعری درکتابست

زمین ازآب وآتش بیگمان یک نقطه خالی نیست ... برای آدمیزاد  این  دو  ،  راحت یا عذابست

به ساحل هرکه آمد غافل ازدیدار دریا نیست ... تماشا کن ، نه دریا را نه صحرا را حجابست !

اگر مجهول و بی قدر آب نزد ماهی دریاست !  ... معمّا را  یکی افتاده برخشکی  جوابست !

به کامم شربت از زاینده رودم هست،شکرحق ... زکارونم هوای نوشی ازفیض سحابست !

عطش را  با  زلال آب   زایل  می کند (بیکی)   ...  چرا ، گاهی بجای آب  ، دنبال  سرابست !

نشاید گفت از آب  و ، نگفت از تشنه  و سقّا !  ... بسا خشکیده  لب نزدیک بر رود پـرآبست !

                                              -----------------------------