امید

=================

وجود ما پر است  از  فیض امـّید        خدا این را به ما از لطف بخشید

زمین دائم به گشت امید واراست       به گردیدن بگیرد  نور خورشید

قمر دلبند  و  مشتاق زمین است        ندارد   کار  با  کیوان   و   ناهید

عجب مهواره ای مـّلی در ایران         بدست خبره ی فن خلق گردید

محقّق   شد  یکی  از  آرزوهــا          از این رو صانعش«امّـید» نامید

چو شد پرتاب این  مهواره دردم         فضای آسـمان  را   در نوردیـد

به هنگام رها  گشتن  ز  موشک         بسا از هیبتش  افـلاک  لـرزید

کـران آسمان   را   خوب  پیمود        به سرعت درمدارخویش چرخید

خبرها ز آن به عالم  منتشر  شد         به شرق و غرب این اخبارپیچید

دل ملت  از این توفیق  شد  شاد        دل بعضی از این  پرتاب  رنجید

یکی خوشنود گشت ازسازوکارش       یکی از  رمـز  و  راز کار ترسید

به هــرجا   بود   ایرانی  شنیدم         به خود  از  بابت « امید »  بالید

جهانش   با   تحیّر  کـــرد  باور         نمودش   مـردم  بسیار  تایید !